Siostry Dominikanki w Zielonce

Siostry Dominikanki Misjonarki Jezusa i Maryi przybyły do Zielonki w 1935 r. Było to jeszcze przed założeniem parafii Matki Bożej Częstochowskiej. Od tego czasu służą Panu Bogu i bliźnim.

Zgromadzenie założył w 1932 r. Sługa Boży O. Jacek Woroniecki (1878 – 1949). Wspólnota zakonna – dzieło, które pozostawił, trwa do dziś i wciąż podejmuje wysiłek realizowania zadań mu powierzonych. O. Jacek ujął je w słowach: “Celem Zgromadzenia jest praca misyjna wśród pogan i w Rosji oraz budzenie zrozumienia potrzeby tej pracy u nas w kraju”.

W 1935 r. Siostry nabyły dom w Zielonce pod Warszawą i tu przeniosły Zarząd oraz Nowicjat. Rozpoczęły budowę Misyjnego Instytutu Kresowego – tzw. MIK-u (Warszawa, róg Mokotowskiej i Promienistych). Miał on służyć jako ośrodek studiów dla kandydatów do kapłaństwa i inteligencji z terenów wschodnich, jako dom rekolekcyjny dla różnych grup społecznych oraz centrum ekumeniczne.

Pierwsze lata po powstaniu zgromadzenia był bardzo intensywne. Już w czasie formacji pierwsze siostry podejmowały zadania apostolskie: katechizowały w szkołach, później – w warszawskich barakach na Annopolu, wśród więźniarek na Pawiaku; prowadziły dom dla dziewcząt opuszczających więzienie. Podjęły starania o wyjazd na misje do Chin.

Nadejście wojny tymczasowo zatrzymało plany rozwoju zgromadzenia. Od początku wybuchu wojny siostry zgłosiły swoją gotowość do pracy w PCK przy ul. Mickiewicza w Zielonce, gdzie zorganizował się szpitalik. To one udzielały schronienia przed aresztowaniem. Karmiły i opatrywały rany, narażając się na konsekwencje ze strony okupanta. Dzięki ich wsparciu wielu
mieszkańców Zielonki przeżyło okupację. Siostry dominikanki włączyły się do akcji Rady Głównej Opiekuńczej. Dzięki ich staraniom wiele sierot wojennych udało się umieścić w PCK w Warszawie. Wypiekały hostie, komunikanty i opłatki
na Boże Narodzenie. Z pomocy sióstr korzystali nie tylko katolicy, lecz także prawosławni. Nigdy nikomu nie odmówiły pomocy.

Po zakończeniu wojny Zgromadzenie włączyło się w odbudowę życia społecznego. Przy Parafii św. Jakuba w Warszawie oraz w Zielonce siostry zaangażowały się w konieczną pomoc: prowadziły kuchnię dla ubogich, rozdzielały żywność, odzież i inne dary, katechizowały, zorganizowały internat dla studentek. Z czasem podjęły pracę w Instytucie Tomistycznym na Służewie (w Warszawie), a także tłumaczyły literaturę religijną; rozpoczęły działalność wydawniczą – wydały w tym czasie prawie 10 tytułów (pomoce katechetyczne i duszpasterskie). Działalność charytatywna przybierała nowe formy – zależnie od potrzeb i możliwości – m. in. kolonie letnie dla dzieci i młodzieży. W 1948 r. Zgromadzenie zostało agregowane, czyli prawnie włączone, do Zakonu św. Dominika.

W 1973 r. została założona pierwsza misyjna placówka Zgromadzenia: posłano siostry do Argentyny. Był to czas jakby eksplozji ducha misyjnego – każda siostra w jakiś sposób angażowała się w pomoc misjonarkom – na Wschodzie lub Zachodzie (np. co tydzień wysyłano list do Argentyny). Bolesnym doświadczeniem była śmierć pierwszej misjonarki, S. Dominiki Sikory, po niespełna rocznym pobycie w Argentynie. W 2004 r. siostry dotarły z misją do Rosji.

Obecnie Zgromadzenie Sióstr Dominikanek Misjonarek Jezusa i Maryi posiada 11 domów zakonnych:

Polska: Zielonka, Warszawa – Grójecka, Józefów, Warszawa – Saska Kępa, Bielsk Podlaski

Ukraina: Kijów, Fastów

Łotwa: Liepāja, Kuldīga

Rosja: Orzeł

Boliwia: Oruro.

„Zgromadzenie opiera swą duchowość na doktrynalnej i apostolskiej tradycji Zakonu Kaznodziejskiego…
Znamiennym rysem naszej duchowości jest powiązanie postawy kontemplacyjnej z apostolstwem.” (z Konstytucji Zgromadzenia)

Misją Zakonu św. Dominika, do którego należy nasze Zgromadzenie, jest głoszenie Słowa Bożego wszystkim, wszędzie i na wszelkie sposoby.

Przewodnikami i Patronami są dla nas:

– Matka Boża Bolesna, której postawa uczy nas włączania się w dzieło Odkupienia
– Św. Józef, który jest dla nas wzorem łączenia modlitwy i pracy
– Św. Dominik, który pokazuje nam, jak szukać Boga i nieść Go każdemu człowiekowi
– Św. Tomasz z Akwinu, który Prawdę studiował na kolanach
– Św. Katarzyna Sieneńska, która uczy nas, jak kochać Kościół
– Św. Jacek, niezmordowany misjonarz

Zachęcamy do odwiedzenia strony Zgromadzenia https://dominikanki-misjonarki.org/aktualnosci/